Ze noemen me ook wel de Buffel. Waarom…? Waarschijnlijk omdat ik fiets als een Buffel! Doorgaan tot dat je niet meer kunt. Het gas er flink op. Het is een sport om de Buffel op zijn rug te krijgen.
Het Nederlandse kampioenschap was dit jaar 2023 in Amsterdam. Een Olympische afstand is 1500 zwemmen, 40 km fietsen en 10 km rennen.
Het Zwemmen is in de Amstel, in en rond Amsterdam gaan we fietsen en rennen. Een deelnemers veld met ongeveer 450 atleten in alle leeftijdscategorieën. Het is het Nederlands kampioenschap voor de age-groupers en aangezien ik 50 ben, behoor ik tot de age group 50-55.
De voorbereiding waren goed! Mijn coach Jacob Veenstra had er vertrouwen in en voelde me ook sterk! Licht gespannen aan de start! Het startschot klinkt en we gaan los. 1500 meter zwemmen. Er wordt in waves van vier gestart en om de 5 sec worden er vier man weggeschoten. Ik start vrij voor in en ongeveer in de vijfde wave. Stukje rennen en het water in duiken en gaan. Het voelt alsof ik vrij makkelijk door het water glijd. En heb mijn slag direct goed te pakken. Eerste stuk kom ik alleen te zitten en na 800 meter kom ik bij een groep. Het tempo wordt dan iets opgevoerd en ik kan mooi bij blijven.
Als 13e uit het water, snel wisselen, wet suite uit, de helm op, de fiets pakken en snel naar het fietsparcours. De wissel gaat goed en zit dan ook al snel op de fiets. Vaak pak ik er in de wissel zone al een paar tegenstanders. Ook vandaag zie ik nog een paar met hun pak stoeien. Ik ben weg!
Op de fiets midden in Amsterdam op hobbelige wegen en veel bochten is het goed opletten en kom dan ook niet makkelijk in mijn ritme. Toch zie ik dat ik als een pac man toch wat atleten oppik. Later na de finish sprak ik de tweede man en die had me voorbij zien komen. Op dat moment niet wetende dat ik virtueel naar eerste plek fietste. Bij een wave start is het altijd lastig inschatten wat je positie is. Er kunnen altijd atleten later starten en toch nog sneller zijn.
Als ik naar mijn wattage kijk valt me dat wat tegen en er zullen vast nog snellere mannen zijn! Gezien het moeilijke bochtige parcours en korte stukken is het wel te verklaren. Vaak zeggen mijn vrienden (mede triatleten) dat mijn wattages lager zijn, dan die van hun, maar mijn snelheid hoger. Ik heb dus vaak dezelfde of hogere snelheid met minder wattage!
De verklaring is denk ik dat ik enorm aero op de fiets zit en dat dit mede komt door een goede bike fit en een aero meeting. Deze geven mij toch meer snelheid dan mijn tegenstanders. Het is dus goed hier kritisch naar te kijken zodat je voorsprong hebt op je concurrent. Hoe mooi is dat…. Meer snelheid met minder Wattages!
Ik kom al snel na het fietsen de wisselzone weer in, fiets in het rek, helm af, loopschoenen aan en op naar de tien kilometer. In een stad waar het warm kan zijn en waar je bruggetje op en af moet is het hard werken. Toch weet ik hier nog een paar in te halen, geen atleten meer uit mijn categorie (althans ze zien er niet uit als vijftig), maar dan zijn het atleten in de overal race waar je uiteraard ook tegen strijd. Dit geeft een goed gevoel! Goed blijven drinken en doorgaan! Na 8 km begin ook ik mijn beentjes te voelen, maar geef er niet aan toe. Nog twee kilometer en ik hoor in de verte de speaker de eerste deelnemers die finishen al omroepen. Ik ben niet de aller snelste maar zo voelt het wel.
Als ik richting het park ren en bijna bij de finish ben wordt mijn naam omgeroepen… “ en daar is Anne Floris Bottema als 7e overal en de (virtueel) nummer 1 voor het Nederlands Kampioenschap voor de age group.” Hoppatee dat klinkt goed. Behalve dan het “virtuele” is nog een dingetje.
Wow dat is is een gaaf gevoel. Een race welke niet als heel snel aanvoelde toch goed afsluiten. Nog even een uurtje wachten tot de prijsuitreiking. De derde plek wordt omgeroepen, de twee plek wordt opgeroepen en uiteindelijk de eerste plek! Deze is voor mij en ik klim trots als een pauw op het podium! Ik kan me nu een jaar lang Nederlands Kampioen noemen op de olympische afstand! Toch leuk op je vijftigste nog eens een NK te winnen.